De vlag op een modderschuit

Vrijspreker: Sommige onderdanen proberen de samenleving te verbeteren en beginnen dan bij de leiders in de veronderstelling dat de rest daar achteraan zal hobbelen. Wat vindt u van dat idee?

Opperdienaar: Een begrijpelijk misverstand van de onderdanen. Als ze verteld wordt dat er leiders zijn, ga ze denken dat de hele structuur het snelst via die leiders te beïnvloeden is. Maar onderdanen zijn eenvoudig te manipuleren met verkeerde labeltjes. De leiders zijn natuurlijk in werkelijkheid volgers. Ze maken geen opinie, maar snuiven op wat er leeft en waar ze hun voordeel mee kunnen doen. In 2004 bijvoorbeeld zei Hillary Clinton het volgende

Medereizigers

Vrijspreker: U bent nogal beducht voor mensen waar je conclusies mee deelt, maar niet de methode om tot die conclusies te komen. Het zijn toch alleen de conclusies die uitmaken? Wat maakt het uit of je die via stemmen in je hoofd krijgt of via rationeel nadenken?

Opperdienaar: Je kunt zelfs iemand met geld of geweld overhalen conclusies te delen, maar de basis is dan heel wankel. Het is heel wat anders dan iemand die zelf begrijpt hoe je ergens komt. Een bekend voorbeeld is Alan Greenspan die helemaal in het Ayn Rand team zat en goud als geld zag en vervolgens aan de macht gekomen de geldpers aanzette om een enorme groei van de staat mogelijk te maken. Die mensen maken gebruik van het morele gezag van integere mensen en het momentum van een integere groep mensen, om uiteindelijk hun eigen agenda door te zetten. Hun werkelijke motivatie is gewoon macht. Hetzelfde geldt voor Guy Verhofstadt. Ooit hielp het Libertarisch Centrum nog mee om hem premier van België te maken, toen sprak hij als een libertariër. Leden van een beweging moeten heel goed opletten voor 'fellow travellers', die alleen een liftje nemen, maar in werkelijkheid niets van de filosofie begrijpen.

Synesthesia

Vrijspreker: Mensen met verschillende (morele) opvattingen blijven langs elkaar heen praten, hoe komt dat toch?

Opperdienaar: Het lijkt soms wel op hoge en lage druk gebieden. Je zou denken dat de lucht van een hoge druk gebied naar een lage druk gebied stroomt en dat uiteindelijk alles vereffent en een evenwicht ontstaat. In andere woorden: Dat opvattingen over de realiteit uiteindelijk, na discussie, op de waarheid eindigen. Maar net als bij hoge en lage druk gebieden, blijft de wereld in beweging, waardoor de vereffening niet plaats vindt vanwege de Coriolis kracht. Op het grensvlak van hoge en lage druk is de luchtstroom zelfs loodrecht op de richting van vereffening.  

Agressiespeen

Vrijspreker: Hoe kan de heerser onderdanen hard aan het werk houden en exploiteren, terwijl de maatschappij zo verdeeld is na verkiezingen?

Opperdienaar: In de aanloop naar verkiezingen lijken tegenstellingen onoverbrugbaar, zeker in een land waar er 2 dominante partijen zijn. Vlak na de overwinning van kandidaat rood of kandidaat blauw, lijken de aanhangers van de verliezende partij niet bereid zich door de nieuwe heersers te laten uitbuiten.  Er is hen immers wijsgemaakt tijdens de campagne dat die nieuwe heersers idealen hebben die loodrecht op die van henzelf staan. Het demoniseren van de tegenstander tijdens de campagne, lijkt het onmogelijk te makend dat de onderdanen vrolijk door deze demon worden afgeperst na de verkiezingen. "Not my president" hoor je dan.

Robots stelen mijn baan

Vrijspreker: Er is de laatste tijd nogal onrust dat robots uiteindelijk de baan van onderdanen zullen overnemen. Is dat een probleem? 

Opperdienaar: Als heerser denk je natuurlijk gelijk:Hoe moet ik een robot belasten? 

Je kunt robots niet van hun productiviteit bestelen door ze te bedreigen. Maar onderdanen hoeven zich geen zorgen te maken, de heersers denken na over een oplossing. Een robot heeft een eigenaar en die kun je natuurlijk wel bedreigen. Kapitaal kan altijd belast worden via de eigenaar van kapitaal. Eigenlijk wordt de eigenaar productiever met de robot en dus kun je hem meer belasten zonder dat hij verhongert of failliet gaat.

Vrijspreker: Maar wat moet de vervangen werknemer dan doen?

Het Madagaskar plan

Vrijspreker: Wat was het Madagascar plan en hoe is het relevant voor vandaag?

Opperdienaar: Het Madagascar plan was een plan van de nazi's in 1940 om alle joden te deporteren naar het eiland Madagascar en dat te laten functioneren als een politiestaat onder SS bewind. Het was de verwachting dat velen zouden sterven door de harde behandeling. Het was gebaseerd op eerdere plannen van eind 1800, begin 1900. Paul de Lagarde, een Orientalistische deskundoloog, suggereerde de evacuatie van joden naar Madagascar al in 1878 in Deutsche Schriften.[6][7] Discussies in 1938 gingen er over om 10% van de joden die een joods paspoort hadden, naar Polen te sturen. De Poolse ambassadeur gaf echter aan daar niet veel brood in te zien. Reichsführer-SSHeinrich Himmler verklaarde dat hij hoopte dat de term Jood geheel zou verdwijnen door de massale emigratie van joden naar Madagascar[17]

Edward Bernays and George Creel

Vrijspreker: U wilt het weer eens over propaganda hebben. Wat is het nu weer?

Opperdienaar: Wie wat onderzoek doet naar propaganda komt na Joseph Goebbels al snel bij Edward Bernays uit. In zijn boek Propaganda legt hij uit hoe de campagnes werkten om bijvoorbeeld vrouwen aan het roken te krijgen.

Doneer4