Noodzakelijk kwaad

Vrijspreker: Laatst hoorde ik het argument weer: De staat is een noodzakelijk kwaad. Gebruikt de Opperdienaar dit argument vaak?

Opperdienaar: Het moment dat je dat argument inzet, is als de libertariër die je aanvalt een goed punt heeft gemaakt dat de overheid slechte dingen doet met je belastinggeld. Als dat echt niet meer te ontkennen valt, zeg je: 'Dat kan allemaal zo zijn, maar de overheid is een noodzakelijk kwaad, anders zou er chaos zijn.'

Vrijspreker: Je maakt de pijn van onderwerping verdraagbaar door een nog erger alternatief te geven?

Rules for radicals

Vrijspreker: U bent begonnen aan het boek 'Rules for radicals' van Saul D. Alinksy. Al wat van opgestoken?

Opperdienaar: Ik had daarvoor 'Anarchy, State and Utopia' gelezen van Robert Nozick en vond dat echt stomvervelend. De man raakt verstrikt in zijn eigen gedachten. Chaos van uitzonderingetjes en lifeboat scenarios. 'Rules for Radicals' lijkt veel interessanter. Hij kijkt meer naar de praktische kant van macht verwerven en onderdanen mobiliseren. Een van de dingen die mij trof is zijn strategie dat je je tegenstander jouw nooit moet laten geven wat je wilt hebben.

Prioriteiten

Vrijspreker: De afgelopen week was er veel te doen over een aantal bompakketten die naar Amerikaanse heersers waren gestuurd. Wat denkt U dat hier achter zit?

Opperdienaar: The Clintons, Joe Biden, CNN, John Brennan, Robert de Niro, alle vijanden van Trump zouden een bom pakketje gekregen hebben. De media schilderden Trump als de grote haat drager af die de oorzaak hiervan was. Ogenblikkelijk werd een verdachte aangehouden die in een busje leefde dat helemaal onder de Trump stickers zat geplakt. Natuurlijk negeerden de media gelijkwaardige zaken van de andere kant. Hillary riep laatst nog op tot gewelddadige escalatie, Trump werd letterlijk met Hitler vergeleken. Maxime Waters riep op tot geweld.

Communiceer een gevoel

Vrijspreker: Laatst hoorde u een praatje over het overtuigen van mensen. Wat was de essentie?

Opperdienaar: De spreekster benadrukte dat je een gevoel moet communiceren naar je publiek. Wat doet Nike met 'Just do it' of L'Oreal met 'Because you are worth it'? Ze hebben het niet over hun product, maar ze communiceren een gevoel en dat is effectiever dan de kwaliteit of prijs van het product benadrukken. Wat is een sportschoen anders dan wat rubber en plastic in elkaar gezet in een sweatshop is Azië? Alsof één sportschoen veel beter is dan een andere. Of één crème beter dan een andere. Om nog maar te zwijgen over het product van McDonalds 'I’m Lovin’ It'.

Gereviseerde nummers

Vrijspreker: U wil weer een techniek van de heersers bespreken, wat is deze techniek?

Opperdienaar: Vaak komt de overheid met veel bombarie met euforische economische cijfers, waarmee ze aan willen tonen dat hun wetten de samenleving tot een geoliede welvaarts en welzijns machine maken. Maar een maand of paar maanden later komen ze met gereviseerde cijfers, waaruit blijkt dat het allemaal wat minder was. Het doet denken aan de techniek dat de overheid met veel bombarie geld uitgeeft en laat zien wat er gebouwd wordt dankzij dat geld en heel stilletjes het geld weghaalt en nooit aangeeft wat er niet gebouwd is vanwege het weggehaalde geld. Kijk eens naar de brug die gebouwd is met belastinggeld, maar kijk vooral niet naar het ziekenhuis dat niet gebouwd kon worden doordat de overheid het geld ergens weghaalde. Kijk eens naar de banen die we gecreëerd hebben, maar kijk vooral niet naar de banen die niet gecreëerd zijn, omdat ondernemers hun geld zelf niet konden besteden en consumenten minder producten konden kopen.

Het doodgeknuffelde brein

Vrijspreker: U las laatst het boek "The coddling of the American mind" door Greg Lukianoff en Jonathan Haidt. Nog wat van opgestoken?
Opperdienaar: De auteurs bespreken het verschijnsel dat kinderen in de VS steeds meer van risico's afgeschermd worden. Afgeschermd, niet alleen fysieke risico's, maar ook van van ideeën die iets afwijken van het gemiddelde. Zo noemen ze een checklist om te testen of je kind klaar is voor school. Een van de punten was of hij alleen een klein stukje naar school kon lopen. Vandaag de dag is dat illegaal in de VS. Het kan gebeuren dat de buren een kliklijn bellen en dat het kind uit huis gehaald wordt. Vanzelfsprekend is een kind veel veiliger bij de overheid. Dat er op universiteiten 'safe spaces' zijn waar studenten zich kunnen terugtrekken als ze een idee horen waar ze van schrikken, had ik al eerder behandeld.

Peer review academia

Vrijspreker: Wie vandaag de dag 'peer review' in twijfel trekt, krijgt al snel het label 'science denier' opgelegd. Omdat wetenschap gereduceerd is tot 'wat een kleine elite vindt'. Toch lijkt het academisch bastion een beetje onder druk te staan. Hoe dit zo?

Doneer3