Noach had gewoon geluk

Vrijspreker: Onderdanen blijven U soms verbazen. Hoe dat zo?

Opperdienaar: Soms is er wel eens een onderdaan die doorheeft dat er iets niet snor zit. Die per ongeluk op de verkeerde youtube video klikte en de gore moed had om te gaan na denken. Die onderdaan doet dan een vreemde voorspelling of een investering en die pakt goed uit. Wat is dan de reactie van de andere onderdanen?

Vrijspreker: We moeten toch eens wat beter luisteren naar wat hij te zeggen heeft?

Opperdienaar: Fout. Zeker niet. De reactie is: "Hij heeft gewoon geluk gehad". De werkelijkheid van de onderdaan is zo op zijn kop gezet met oorlog is vrede, vrijheid is slavernij en onwetendheid is kracht, dat als hij die mentaal losgebroken onderdaan die rechtop staat en succesvol is, hij het wel moet wijten aan toeval. Het determinisme in zijn hoofd, wat normaal gesproken naar oorzaken zoekt voor gevolgen, loopt stuk. Hij zou de goede bedoelingen van zijn heersers in twijfel moeten trekken, hij zou zijn hele sociale omgeving tegen zich in het harnas jagen. Angst maakt zich van hem meester, zijn rationele hersenen verzinnen snel een non verklaring voor het succes van de vrij denkende onderdaan: Geluk. Toeval. De oorzaak gevolg keten loopt tegen de betonnen muur van het toeval op. Niet verder zoeken of zijn denkbeelden kloppen, zijn aannames juist zijn, zijn logica onmiskenbaar. Stop het snel weg in een donker hoekje: toeval. Voor sommige dingen is gewoon geen verklaring.

Het doet me denken aan het verhaal van Noach in de bijbel. Die bouwde een gigantische boot midden op het land. Hij had kennis die de mensen om hem heen belachelijk vonden. God zou een grote zondvloed sturen omdat de bevolking immoreel was geworden. Noach werd uitgelachen toen hij zijn boot bouwde. Hoe zou immoraliteit ooit tot slechte gevolgen kunnen leiden? Wat zouden ze gezegd hebben toen het begon te regenen?

Vrijspreker: Gewoon geluk gehad die Noach.

Opperdienaar: Precies, puur toeval. Moet je niets achter zoeken.

Maar je ziet dit verschijnsel veel vaker. Stel dat een heerser weer een nieuw programma begint om de armen te helpen en dat programma faalt en het geld verdwijnt in de zakken van de 'helpers'. Wat zegt de belastingbetaler dan?

Vrijspreker: Mijn heersers zijn een beetje dom/onhandig

Opperdienaar: Precies. Niet te veel over nadenken. Oorzaak en gevolg? Bah. Gewoon pech gehad of wat onhandig. Laatst het boek gelezen 'The Poverty Industry' door Daniel L. Hatcher. Ellenlange verhalen over hoe belastinggeld uit Washington afdaalt via lagere overheden om in allerlei zakken te verdwijnen. Niet alleen zorgbedrijven romen de geldstroom af. De hele medicijnindustrie slijt er bergen pillen aan, het gevangeniswezen telt de winst uit en het meeste verdwijnt in de algemene fondsen van de overheden of bij allerlei 3 letterige instanties. Er worden zelfs private consultants ingehuurd om te kijken hoe een bepaalde tobber gebruikt kan worden om zoveel mogelijk subsidie uit Washington te trekken. De tobber kan helemaal leeggeplukt worden. Zelfs zijn grafrechten kunnen hem worden afgenomen als de overheid een barrage aan rekeningen naar hem stuurt voor de 'hulp' die ze bieden. Overheden die ook nog allerlei kosten in rekening brengen bij bijvoorbeeld een vader die de alimentatie niet kan betalen en dwingen de moeder een proces tegen de vader aan te spannen. Vader moet de gevangenis is, waar hij 30 cent per uur kan verdienen als kok, dan krijgt hij nog een hele rits andere rekeningen erbij, verplichte drugstest, verplichte medicatie, en als hij dat weer niet kan betalen, incassokosten, etc. Maar daar gaat het allemaal niet om. Wat denk je dat de conclusie van de schrijver is over hoe de zaak verbeterd moet worden?

Vrijspreker: Laat me raden. Meer controle door de allerhoogste overheid?

Opperdienaar: Inderdaad. Hij verzucht: "Hoe moeilijk kan het zijn? Geld bedoeld voor de armen, moet bij de armen terechtkomen." Die zucht zegt mij iets van: "Wat zijn ze toch dom/onhandig/inhalig" Maar de schrijver benadrukt dat hij allerminst pleit voor het dichtdraaien van de geldkraan. Er moet alleen meer toezicht zijn.

Vrijspreker: Een commissie van wijze mannen draait zich warm. Bijna niemand vraagt zich af of het niet al een verloren zaak is vanaf het moment dat het geld via dwang opgehaald wordt.

Opperdienaar: Nee, de oorzaak gevolg keten wordt nauwkeurig stroomopwaarts gevolgd, elk mechanisme in kaart gebracht langs de geldstroom op weg naar Washington DC en dan opeens houdt het determinisme op en breekt de oorzaak gevolg keten. Zo  leert de onderdaan niets. En dat is precies waar we op rekenen.

Whenever you committed the evil of refusing to think and to see, of exempting from the absolute of reality some one small wish of yours, whenever you chose to say: Let me withdraw from the judgment of reason the cookies I stole, or the existence of God, let me have my one irrational whim and I will be a man of reason about all else-that was the act of subverting your consciousness, the act of corrupting your mind. Your mind then became a fixed jury who takes orders from a secret underworld, whose verdict distorts the evidence to fit an absolute it dares not touch-and a censored reality is the result, a splintered reality where the bits you chose to see are floating among the chasms of those you didn’t, held together by that embalming fluid of the mind which is an emotion exempted from thought.
“The links you strive to drown are casual connections. The enemy you seek to defeat is the law of causality: it permits you no miracles. The law of causality is the law of identity applied to action. All actions are caused by entities. The nature of an action is caused and determined by the nature of the entities that act; a thing cannot act in contradiction to its nature. An action not caused by an entity would be caused by a zero, which would mean a zero controlling a thing, a non-entity controlling an entity, the non-existent ruling the existent-which is the universe of your teachers’ desire, the cause of their doctrines of causeless action, the reason of their revolt against reason, the goal of their morality, their politics, their economics, the ideal they strive for: the reign of the zero.

Ayn Rand

Comments:

Doneer4