Ricardo bij debatteren

Vrijspreker: U merkte op dat onderdanen de theorie van David Ricardo over relatief voordeel vaak onbewust toepassen in discussies

Opperdienaar: David Ricardo is de econoom die bedacht dat de productie gemaximaliseerd wordt als mensen zich specialiseren in waar ze relatief goed in zijn. 

Dat dit zelfs geldt als bijvoorbeeld een chirurg ook sneller kan typen dan zijn secretaresse. Nog steeds kunnen meer patiënten geholpen worden als de chirurg het typen overlaat aan de tragere secretaresse en zich specialiseert in opereren.

Vrijspreker: Vaak zijn onderdanen die wat minder begaafd zijn heel bang dat ze het onderspit delven tegen hun superieure medemens. Daarom pleiten ze voor een nog meer superieure medemens om over hen beiden te heersen.

Opperdienaar: Logica is niet de sterkste kant van de onderdaan. Maar het begint er mee dat je de onderdaan zijn zelfvertrouwen al vroeg breekt.

Vrijspreker: Hoe speelt dit een rol in discussies?

Opperdienaar: Ik zie vaak discussies waarbij de zwakkere partij de ander gelijk voor mongool uitmaakt. Hij heeft gerealiseerd dat zijn relatieve voordeel niet ligt in argumenten aandragen. Het is vanuit zijn oogpunt beter om gelijk naar schelden af te dalen, waar hij nog een kans maakt. Hij acht winnen duidelijk belangrijker dan de waarheid vinden.

Mark twain debating

Voor Mark Twain had Socrates dit ook al gerealiseerd

Socrates slander

Wat vaak verbazingwekkend is hoe snel de inferieure debatteerder door heeft dat hij argumenten maar beter kan vermijden.

Vrijspreker: Bij Ricardo maximaliseert specialisatie de opbrengst voor iedere deelnemer. Hoe werkt dit bij overgaan tot schelden?

Opperdienaar: De schelder maximaliseert zijn winst of minimaliseert zijn verlies eigenlijk, dat is duidelijk. Voor de deelnemer met de argumenten lijkt er alleen verlies. Ik schat in dat zijn winst er in ligt dat hij weet dat hij de beste argumenten had. Toch lijkt het me voor hem beter om er niet in mee te gaan, hoewel dat psychisch heel moeilijk is. Bij Ricardo houdt specialisatie in dat beiden blijven doen waar ze relatief goed in zijn, niet dat ze een gezamenlijke middenweg vinden of dat de een zich aan de ander aanpast. De debatteerder moet dus blijven debatteren en de schelder moet blijven schelden. Ieder zijn ding.

 

 

Comments:

Doneer3